Gisteren werd de laatste hand gelegd aan de thesis over collaborative filtering (CF) waar Greet Dolvelde en ikzelf een jaar mee bezig zijn geweest. Als je hier meer over wilt weten dan kan je het werk Collaborative Filtering: Onderzoek & implementatie [pdf] downloaden. De intiemste details van verschillende CF-benaderingen worden er in geuren en kleuren uit de doeken gedaan. Uit de poster zou moeten duidelijk zijn waarover de thesis eigenlijk gaat:
Hieronder staat de beste muziek en de beste films die ik dit jaar gehoord of gezien heb. Een logisch vervolg op de lijstjes van 2003, 2004, 2005 en 2006.
Muziek
De beste platen van het jaar:
Avishai Cohen – As Is…Live At The Blue Note – ‘Caravan’
Goran Bregovic – Goran Bregovic’s Karmen with a happy end – ‘Gas Gas’
Pole – Steingarten – ‘Pferd’
Feist – The Reminder – ‘Sea Lion Woman’
Blonde Redhead – 23 – ‘Dr. Strangeluv’
Spoon – Ga Ga Ga Ga – ’Don’t Make Me a Target’
Apparat – Walls – ‘Useless Information’
Fulda, von, Adam – Mass, Motets & Songs – ‘Sancta Dei genitrix’
Manu Katche – Playground – ‘Pieces Of Emotion’
!!! – Myth Takes – ‘Bend Over Beethoven’
Enrico Pieranunzi, Joey Baron & Marc Johnson – Live In Japan – ‘Nuovo Cinema Paradiso’
Les Savy Fav – Lets Stay Friends – ‘Kiss Kiss Is Gettting Old’
St. Vincent – Marry Me – ‘Human Racing’
Field, The – From Here We Go To Sublime – ‘Silent’
Dit is een grafiekje waarop je de evolutie van mijn muziekale smaak kan zien tijdens de voorbije twee jaar. De dikte van de stroom toont de populariteit tijdens die periode aan. Onderaan staat er in het klein een tijdslijn. Klik voor de (erg) grote versie.
Ik vroeg me al altijd af hoe Don Pullen het voor elkaar kreeg om een piano zo te laten klinken. Ik heb er een clipje van gevonden op Youtube en grondig bestudeerd maar ik ben er niet veel wijzer uit geworden. Het blijft fantastisch klinken en het ziet er ook zo uit. Ook de bassist is meer dan de moeite:
Wikipedia brengt ook niet veel helderheid:
Don Pullen caused most astonishment by his ability to place extremely precise singing runs or glissandi over heavy chords, reminiscent of traditional blues, while never losing contact with the melodic line. His technique for creating these runs, where he seemed to roll his right hand over and over along the keys, received much comment from critics, was studied by pianists, and heavily filmed and investigated, but could never be totally explained, even by Pullen who had developed it.
Hieronder staat de beste muziek en de beste films die dit jaar verschenen zijn of die ik dit jaar gehoord of gezien heb. Een logisch vervolg op de eindejaarslijstjes van 2003, 2004
en 2005.